வரலாறு திரும்புகிறது: காலனித்துவ எழுத்தர்களிலிருந்து தொழில்நுட்பக் குறியீட்டாளர்கள் வரை?

 வரலாறு திரும்புகிறது: காலனித்துவ எழுத்தர்களிலிருந்து தொழில்நுட்பக் குறியீட்டாளர்கள் வரை?

அமெரிக்காவில் இந்தியத் தொழில்நுட்ப ஊழியர்கள் எதிர்கொள்ளும் தற்போதைய சூழல், வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டுவதுபோல் உள்ளது. மைக்ரோசாஃப்ட், கூகுள் போன்ற பெரும் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் ஆட்களைச் சேர்ப்பதை நிறுத்த வேண்டும் என டிரம்ப் போன்ற தலைவர்கள் எச்சரிப்பது, ஒரு விசித்திரமான உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.

நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியம் இந்தியாவை ஆண்டபோது, லட்சக்கணக்கான இந்தியர்கள் அவர்களின் நிர்வாக இயந்திரத்தில் எழுத்தர்களாகவும், கணக்காளர்களாகவும், இடைத்தரகர்களாகவும் பணியாற்றினர். நமக்காக இல்லாத ஒரு சாம்ராஜ்யத்தைக் கட்டமைக்க நாம் பயன்படுத்தப்பட்டோம். நமது உழைப்பும் திறமையும் அந்நியர்களின் ஆதிக்கத்திற்கு வலு சேர்த்தன.

இன்றைய நிலைமையும் அப்படித்தான் இருக்கிறது. இந்தியப் பொறியாளர்கள் சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்கின் முதுகெலும்பாகச் செயல்படுகிறார்கள். உலகின் முன்னணி தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களின் தளங்களை நாம் உருவாக்குகிறோம்; அவர்களின் குறியீட்டை எழுதுகிறோம்; அவர்களின் சிக்கலான அமைப்புகளை இயக்குகிறோம். ஆனால், இவ்வளவு பங்களிப்பு செய்தும், "திரும்பிச் செல்லுங்கள்" அல்லது "மீண்டும் பணியமர்த்தப்பட மாட்டீர்கள்" போன்ற அச்சுறுத்தல்களை நாம் எதிர்கொள்கிறோம். காலனித்துவக் காலத்தைப் போலவே, நாம் மற்றவர்களின் வளர்ச்சிக்காக உழைக்கிறோம் – பெரும்பாலும் நமது சொந்த தேசத்தின் அபாரமான ஆற்றலை இழந்துவிடுகிறோம்.

இங்கே ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது: இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த மூளைகள் ஏன் அந்நிய மண்ணில், அந்நியக் கொடியின் கீழ், அங்கீகாரம், மரியாதை அல்லது அடிப்படை விசா பாதுகாப்புக்காகப் போராட வேண்டும்? அவர்கள் ஏன் தங்கள் சொந்த நாட்டிலேயே ஒரு சிறந்த எதிர்காலத்தை உருவாக்கக்கூடாது? தங்களை ஒரு பொறுப்பாகக் கருதும் இடத்தில், ஒரு தலைவராக அல்ல, ஏன் இருக்க வேண்டும்?

இந்தியா புதுமையின் அடுத்த மையமாக மாறும் சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளபோது, மற்றவர்கள் AI பந்தயத்தில் வெற்றிபெற நாம் ஏன் உதவ வேண்டும்?

இப்போது மூளை வடிகால் (brain drain) எனப்படும் இந்த நிலையை மாற்றியமைக்க வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது. நம் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் ஒருமுறை உணர்ந்தது போல, நம்மை மதிக்காத ஒரு அமைப்புக்கு சேவை செய்வது விசுவாசமல்ல – அது அடிமைத்தனம்.

திரும்பி வந்து, மீண்டும் கட்டியெழுப்பி, உயர வேண்டிய நேரம் இது. வேலை தேடுபவர்களாக அல்ல, வேலை உருவாக்குபவர்களாக! மற்றவர்களின் GDP க்காக அல்ல, இந்தியாவுக்காக! வெளிநாட்டில் பிழைக்க அல்ல, தாயகத்தில் செழிக்க!